Kurz już opadł, krew zmyta z ulic ,choć swąd palonych opon i kukieł polityków PO dalej unosi się w powietrzu. Drobni sklepikarze i handlowcy stoją w kolejkach do drobnych firm ubezpieczeniowych z wnioskami o wypłatę odszkodowań za zniszczone mienie. Zatroskany Donald Tusk z poważną miną na konferencji prasowej przekonuje społeczeństwo, że właśnie przez takich wichrzycieli on nie ma czasu aby zająć się przygotowaniem pakietu antykryzysowego (choć wszyscy wiemy, że wzrost PKB na poziomie 0,8% to tylko spowolnienie a nie recesja czy kryzys). Rozsądny, spokojny i przede wszystkim umiarkowany magister-minister Jan Vincent Rostowski wyliczył, że wspomniane wyżej szkody wyniosły 100 mln zł. Jednakże wskutek zszarganego wizerunku Polski inwestycje zagraniczne obniżą się o 2 mld zł, przez co będą niższe wpływy z podatków i spowolnienie (nie kryzys bo mimo iż biegniemy pod górkę to płuca mamy mocne) się pogłębi i on znów będzie musiał ciąć wydatki.

Wszystkiemu winni są związkowcy, którzy ośmielili się zepsuć 4 czerwca - nasze narodowe święto wolności, gdyż zachciało im się w ramach swojej osobistej wolności protestować. Nikt nie jest do końca pewien o co im chodzi ale wszyscy podskórnie czują, że Ci ludzie biedni (nie biedni ludzie bo biedni są swojej biedzie sami winni a zresztą przecież biedy w Polsce nie ma) są manipulowani przez PiS. I wszystko jasne - to sprawka braci Kaczyńskich. Dlatego jest to KOMPROMITACJA IDEII ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH…

Tyle jeśli chodzi o fikcję, teraz przejdźmy do opisu zjawisk paranormalnych. Z wielkim zdziwieniem przeczytałem wpis Mateusza Burzawy o dziwnym tytule i jeszcze dziwniejszej treści. Nie da się nie zauważyć zaskakującej zbieżności oceny Mateusza z dominującym dyskursem neoliberalnym. Rzecz na młodej lewicy rzadko spotykana. Czuję się więc zobligowany aby przedstawić trochę inny punkt widzenia.

Jak pisze David Ost w "Klęsce Solidarności" gniew społeczny jest naturalną cechą systemu kapitalistycznego. Towarzyszący temu systemowi wyzysk na tle ekonomicznym powoduje w ludziach uczucie gniewu. Tu się pojawia pytanie co należy z tym fantem zrobić. Odpowiedź liberalna jest z natury rzeczy ignorująca problem. Raz, że takie przedstawienie sprawy ma charakter klasowy a dwa, że liberałowie mają problem z właściwą oceną zbiorowych emocji. Za przykład można tu podać różne próby wyjaśnienia zjawiska prawicowego populizmu w poszczególnych krajach. W Austrii to był brak rozliczenia się z nazistowską przeszłością. We Francji i w Holandii to problem imigracji, przy czy w tym drugim kraju dorzuca się jeszcze permisywizm społeczny. We Włoszech to dziedzictwo faszyzmu ze zinstytucjonalizowanym jego kontynuatorem jakim jest dzisiaj Sojusz Narodowy. W Polsce to jak twierdzi Adam Michnik to obudzone demony narodowej demokracji z jej nacjonalizmem i antysemityzmem. Jak widać w części wypadków wyjaśnienie sięga nawet 70 czy 80 lat wstecz. Jednym słowem odjazd metafizyczny. Odpowiedź lewicy na tak postawiony problem powinna być jednoznaczna. Gniew jest naturalna cechą systemu w związku z tym należy w sposób odpowiedzialny dążyć do stania się siłą polityczną reprezentującą interesu wszystkich tych, którzy czują gniew będący konsekwencją wyzysku charakterystycznego dla kapitalizmu. Inaczej społeczne frustracje nie znikną - będą zagospodarowywane przez siły polityczne dające fałszywą odpowiedź na źródła tegoż gniewu. Jak w Polsce za całe zło odpowiedzialny był Układ. Cały ten manewr powoduję ukierunkowanie gniewu na kanały konfliktu nie podlegającego negocjacjom. W USA były i są to nadal tzw. wojny kulturowe, ciągłe sprzeciwianie się aborcji, która została zalegalizowana jeszcze w latach 70 na podstawie wyroku Sądu Najwyższego. Nie da się jej więc z powrotem zakazać bez zmiany konstytucji a to w USA jest raczej trudne do wyobrażenia biorąc pod uwagę, że ma ona ponad 200 lat. Mimo tego mobilizacja gniewu wokół kwestii kulturowych jest skuteczna do tego stopnia, że do niedawna republikanie byli prawdziwym hegemonem, a bomby podkładane pod kliniki aborcyjne czy morderstwa lekarzy dokonujących tego zabiegu nie były i nie są rzadkością.

Tym przydługim wstępem chciałem przejść do sedna sprawy. Robotnicy na których plecach odbyło się przejście od systemu gospodarki centralnie planowanej do kapitalistycznej mają wszelkie prawo aby czuć gniew. Nie tylko dlatego, że jest on naturalną i nieusuwalną ale za to podlegającą negocjacjom cechą kapitalizmu, ale przede wszystkim dlatego, że w 1989 roku bez jakiejkolwiek debaty zdecydowano się na transformację gospodarczą poprzez terapię szokową z gospodarki centralnie planowanej do kapitalizmu w wydaniu neoliberalnym. Raz wybrana droga już nigdy nie została przez nikogo zakwestionowana. "Bez względu na to na kogo głosujemy i tak rządzi Balcerowicz" - było takie powiedzenie w latach 90. Ludzie głosowali na Wałęsę przeciw Mazowieckiemu i tak rządził Balcerowicz. Głosowali na PC, Solidarność czy inne prawicowe ugrupowania i tak rządził Balcerowicz. Głosowali na AWS - nadal Balcerowicz. Na SLD - moralnie i duchowo wciąż Balcerowicz. Dość popatrzeć na neoliberalne brednie wygadywane przez Hausera na temat kultury, a wszak to przecież człowiek, który nie licząc krótkiego epizodu Kołodki miał na politykę gospodarczą SLD wpływ dominujący.

Nie ma co się dziwić, że nie dla wszystkich 4 czerwca to wielkie święto wolności. Dla części ludzi to początek zniewolenia. Jeśli tak czują to rolą lewicy jest to aby dążyć do rozsądnego zagospodarowania tych frustracji. Wysokość płacy minimalnej da się negocjować, poziom transferów socjalnych czy wydatków na edukację również. Tożsamości kulturowe już nie bardzo.

Kończąc drogi Mateuszu dodam, że lewica niekoniecznie jest wyłącznie tam gdzie są geje i lesbijki. Tym bardziej, że Ci jak się ostatnio okazuje wolą Palikota i PO…